Afgelopen weekend zat ik met mijn twee zoons Jayson (5) en Harvey (3) in een bos in Baarn voor een bushcraft-weekend. Vorig jaar deed ik dit voor het eerst alleen met Jayson, maar Harvey is inmiddels oud genoeg en mocht daarom dit jaar ook mee.
Vooraf was ik oprecht benieuwd hoe ver we dit keer zouden komen.
Vorig jaar zijn Jayson en ik namelijk eerder weggegaan. Niet omdat de organisatie slecht was of omdat het niet leuk was, maar omdat het voor hem op een gegeven moment gewoon klaar was. Te veel aanpassen, te veel prikkels, te veel dingen doen die voor hem niet logisch of interessant voelden.
Dit jaar dus poging twee. Met twee kleine strijders dit keer.
Zoals je misschien wel weet, weten wij inmiddels dat Jayson uitzonderlijk hoogbegaafd is. Klonk voor mij in het begin heel cool. Is het niet echt, kan ik je vertellen. Bij Harvey zien we ook veel dezelfde kenmerken terug, al zitten we daar nog wat meer middenin qua uitzoeken.
Wees niet bang, dit gaat geen tranentrekkend zielig verhaal worden. Daar heb jij niks aan. En ik trouwens ook niet.
Wij hebben het hartstikke goed. We hebben twee fantastische jongens, we kunnen veel mooie dingen met ze doen en ik vind ze prachtig zoals ze zijn. Super cliché, i know. Maar toch is het wel zo.
Maar toch vragen Jeanet en ik ons wel met enige regelmaat af:
âWaar doen we nou eigenlijk goed aan?â
Want bij kinderen die behoorlijk anders denken dan de gemiddelde leeftijdsgenoot, blijken de standaard âblauwdrukkenâ niet altijd te werken. Zeg maar gerust, meestal nooit.
Jayson kan zich bijvoorbeeld enorm aanpassen. Dat is ergens een prachtige eigenschap. Hij kijkt wat er van hem verwacht wordt, probeert daarin mee te gaan en kan dat soms verrassend lang volhouden.
Tot het niet meer lukt.
Dan is de batterij leeg. En niet zoân beetje ook.
In het begin hadden we daarvoor nog niet echt een oplossing. Erg frustrerend was dat. Niet alleen voor ons. Nog meer voor Jayson. Door het inwinnen van veel informatie en het omringen met absolute experts op dit vlak gaat dat nu veel beter.
Harvey werkt weer anders. Die laat veel sneller zien dat hij ergens geen zin in heeft of dat iets voor hem niet werkt. Op korte termijn soms een stuk vermoeiender, omdat je behoorlijk wat emoties voor je kiezen krijgt. Maar hij loopt daardoor ook minder lang volledig over zichzelf heen.
En precies dat zagen we afgelopen weekend weer terug.

Sommige dingen vonden ze fantastisch. Waterfilter maken, met een kompas door het bos, dingen bouwen, samen in die tent zitten, eten maken, hangen aan touwen. Gewoon lekker bezig zijn.
Andere dingen vonden ze na één keer wel mooi geweest.
En dan krijg je bijvoorbeeld:
âMaar dit kan ik al.â
Of:
âDit vind ik saai en stom.â
Of:
âHet duurt allemaal veel te langâ
Waarna ik als vader eerst weer een paar gesprekken met mezelf mag managen. Want natuurlijk moeten ze leren dat niet alles in het leven precies op hun wensen wordt afgestemd. Soms doe je gewoon mee. Soms is iets niet geweldig interessant. Soms pas jij je aan, omdat je onderdeel bent van een groep.
Dat is ook wat het leven is. En ergens denk ik ook dat ze natuurlijk wel moeten leren om een beetje weerbaar te worden. Maar hoe ver ga je daarin? Want probeer zelf maar eens langere tijd continu je manier van denken, praten en doen aan te passen, omdat vrijwel iedereen om je heen anders lijkt te werken dan jij.
Dat is zwaar.
Dus aan de andere kant wil ik ook niet van mijn kinderen verwachten dat ze zichzelf continu in een vorm proberen te proppen waar ze helemaal niet in passen, puur omdat dat toevallig de gemiddelde vorm is.
En daar zit dus voor ons regelmatig de zoektocht. Grenzen stellen of juist ruimte geven? Even doorzetten of stoppen? Leren aanpassen of accepteren dat iets gewoon niet past?
Wij weten dat dus ook niet altijd.
We proberen wat. Kijken wat er gebeurt. Maken een correctie. En proberen daarna weer verder. Afgelopen weekend betekende dat uiteindelijk ook dat we eerder naar huis gingen. De rek was er gewoon uit. Dus als je me zou vragen âwas dit weekend leuk en geslaagd?Dan weet ik het antwoord eigenlijk niet đ€Ł
Ja want heel erg gezellig met zân drieĂ«n.
Nee want constant gedoe.
Ja want fantastisch voor hun ervaring.
Nee want ze zeggen vooral naar huis te willen.
Ja want ât samen zijn is fijn en ze zijn sommige keren enthousiast aan t meedoen.
Dus dan is het âja en neeâ denk ik als antwoord.
Of ik volgend jaar weer ga. Dat denk ik dan weer niet. Na 2x geloof ik niet dat t echt anders zal worden.
Maar er was één ding waar ik tijdens het weekend opnieuw aan moest denken. En volgens mij zit daar ook iets interessants in voor jou als ondernemer.
Jayson zit inmiddels ongeveer anderhalf jaar in een peergroup met kinderen die op een vergelijkbare manier denken als hij. En van alle plekken waar hij naartoe gaat, is dat ongeveer de enige plek waar hij iedere week opnieuw echt blij van wordt.
Dat vind ik interessant.
Want hij is daar natuurlijk niet ineens een ander kind.
Zelfde Jayson.
Zelfde hoofd.
Zelfde sterke kanten.
Zelfde gebruiksaanwijzing đ
Alleen zijn omgeving is anders.
Hij hoeft daar niet constant degene te zijn die afwijkt van de norm. Hij hoeft minder uit te leggen, minder aan te passen en zit simpelweg vaker tegenover kinderen die ongeveer begrijpen hoe zijn hoofd werkt.
En ik geloof steeds meer dat wij onderschatten hoeveel invloed de juiste omgeving op iemand heeft.
Ook op jou als ondernemer.
Want veel ondernemers hebben hartstikke leuke vrienden. Een fijn gezin. Goede mensen in hun team. En toch kan ondernemen soms behoorlijk eenzaam zijn. Niet omdat er niemand om je heen staat, maar omdat relatief weinig mensen precies begrijpen waar jij mee bezig bent.
Relatief weinig mensen begrijpen waarom jij alweer nadenkt over een volgende stap terwijl anderen zeggen: âMaar het gaat toch hartstikke goed?â Of waarom je wakker kunt liggen van cashflow terwijl er op papier een prachtig omzetcijfer staat. Waarom personeel fantastisch kan zijn en tegelijkertijd soms gewoon een gigantische hoofdpijn. En waarom je groter wilt bouwen, maar absoluut niet van plan bent daarvoor je gezin, gezondheid of complete leven op te offeren.
Dat is een vrij specifieke combinatie.
En daardoor zie ik bij ondernemers soms precies hetzelfde mechanisme ontstaan als ik bij Jayson zie:
Aanpassen aan de omgeving.
Ook praten ze minder groot over hun doelen omdat mensen het al snel overdreven vinden, houden bepaalde twijfels voor zichzelf omdat hun omgeving er toch niet zoveel mee kan en proberen vervolgens maar alles zelf uit te zoeken.
Terwijl ze soms vooral iemand nodig hebben die binnen twee minuten snapt waar ze tegenaan lopen.

Dat is overigens ook een belangrijke reden waarom onze Relaxed Vlammen Mastermind zo goed werkt.
Niet omdat iedereen hetzelfde bedrijf heeft. Integendeel zelfs. De branches lopen behoorlijk uiteen.
Maar het type ondernemer lijkt wel sterk op elkaar.
Ambitieus. Veel verantwoordelijkheid. Vaak medewerkers. Hoge standaarden. Serieuze doelen. En tegelijkertijd ook een grote behoefte om een leuk leven te hebben naast dat bedrijf.
Een 8,5 op ieder vlak noemen we dat. Â Ze hoeven in zo'n groep dus niet eerst twintig minuten uit te leggen waarom iets ingewikkeld is.
De ander snapt het vaak gewoon.
En zegt vervolgens soms ook nog:
âVolgens mij zit je hier zelf behoorlijk te kutten hoor.â
Ook lekker.
Daarom zijn we trouwens vrij streng in wie we wel en niet toelaten tot de groep. Omdat de kwaliteit van de groep uiteindelijk voor een heel erg groot deel wordt bepaald door de mensen die erin zitten.
Soort zoekt toch een beetje soort.
Dat zie ik thuis bij onze jongens.
En dat zie ik in mijn werk net zo goed. De juiste omgeving verandert niet wie je bent. Maar in de juiste omgeving hoef je een stuk minder energie te verspillen aan jezelf continu aanpassen. En houd je dus meer ruimte over om te groeien.
AnywayâŠ
Mocht jij dit als ondernemer herkennen en merk je dat je in je eigen omgeving best veel goede mensen hebt, maar weinig mensen met wie je Ă©cht op niveau kunt sparren over je bedrijf, team, leiderschap, geld, vrijheid en alles wat daar nog bij hoortâŠ
Dan zou onze Relaxed Vlammen Mastermind zomaar interessant voor je kunnen zijn.
Het volgende instapmoment komt eraan en is al over een paar weken.
Check hier de pagina maar eens om te kijken of jij ĂŒberhaupt bij deze groep past.
En volgend jaar weer bushcraft?
Nu het nog zo vers is zou ik zeggen nee.
Maar vraag me tegen die tijd nog maar een keer đ€Ł






