Leermomenten na een ongeluk. Vijf tips wat te doen met angst. | LSOB
Leermomenten na een ongeluk: 5 belangrijke tips
23 oktober 2016 

Leermomenten na een ongeluk: 5 belangrijke tips

Afgelopen week hadden we bijna een ongeluk. Het was of een frontale botsing met een vrachtwagen of het schampen van een andere vrachtwagen. Gelukkig koos mijn vriend voor dat laatste, anders had ik deze blog nu denk ik vanuit een ziekenhuisbed geschreven. Hoewel de auto behoorlijk beschadigd was konden we nog wel verder rijden. Terwijl we door het donker door de bergen reden, bedacht me een aantal leermomenten na een ongeluk.

1. Luister naar je voorgevoel

Colombia is 28 keer zo groot als Nederland en de gemiddelde snelheid op de wegen door de bergen ligt ergens rond de 40 kilometer per uur. Op de platte stukken heeft dat tot gevolg dat al het verkeer het gaspedaal iets verder indrukt om sneller op de plaats van bestemming te zijn. Zelfs mijn vader, een redelijke engel in het verkeer, moest toegeven dat je in Colombia ¨wel wat ongeoorloofde acties moet uithalen, anders kom je nooit thuis¨.

We hadden een lange intensieve dag gehad en ik had de hele dag al het gevoel dat het niet verstandig was om nog negen uur naar huis te rijden. Aan de andere kant zat een ratio-duiveltje op m´n schouder die fluisterde dat ik ook geen zin had om in een of ander shabby truckers hotel langs de kant van de weg te gaan slapen. Mijn vriend is een fantastische chauffeur en we hebben een sterke, goede auto.

Het duiveltje won weer eens. Want ik had die nacht al samen met mijn vriend ´muy romantico´ in een bed van 1.20 gelegen, hij sliep heerlijk breeduit, ik viel drie keer bijna uit bed. Ik verlangde naar mijn eigen goedgeventileerde slaapkamer en bed van 1.80.

Leerles 1. Luister naar je gevoel, zeker als het om je veiligheid gaat. Ik denk dat, zeker vrouwen, hun gevoel vaak voor de ratio wegstoppen. Stom. Je gevoel zit vaak goed.

Was deze aanrijding dan niet gebeurd? Dat weet niemand. Maar nu was ik achteraf boos op mezelf dat ik niet meer op mijn instinct had vertrouwd. En ik had het mezelf nooit vergeven als mijn vriend, of onze werkneemster die achterin zat, iets was overkomen.

puzzel

2. Wees geduldig

We haalden in op een plek waar het niet mocht. Een kleine kanttekening is dat je ongeveer op (amateuristische inschatting) 90% van de Colombiaanse wegen niet mag inhalen. Ik verwijs nog maar even naar bovenstaande uitspraak van mijn vader. Maar toch. Het mocht niet en het was een onverstandige plek om in te halen.

Haastige spoed is zelden goed. Ik klink nu enorm als mijn oma. Maar mijn oma was een wijze vrouw en hoe erg is het om wat later thuis te zijn?

Ik verbaas me altijd over mensen die rennen om de draaideur te halen. Mensen die duwen en trekken om als eerste in de metro te zijn of mensen die door rood lopen om 15 seconden sneller aan de overkant te zijn. Nog groter irritatie-factortje, mensen die de lift inlopen, terwijl ik er nog niet uit ben. Serieus? Het zijn allemaal hele menselijke acties. Maar hoe veel tijd win je nou echt? En is dat het veiligheidsrisico waard? Of denk je echt sneller te zijn, als jij jezelf al als een hufter de lift in duwt?

3. Denk in mogelijkheden, niet in beperkingen

De voorbumper lag inmiddels in de achterbak, en we hadden nog één werkende koplamp. Tevens maakte de auto meer herrie dan normaal. Na een zeer korte inspectie door de politie werd ons aangeraden om maar gewoon door te rijden. Anders kon het nog wel tot zonsopgang duren voordat er iemand de auto kwam slepen en waarom niet? Terechte vraag. Het was absoluut veilig om door te rijden en leerles 3 is dan ook:

Focus op de dingen die wel tot je beschikking staan en roei met de riemen die je hebt. Kijk naar waarmee je wel je doel kan bereiken, in plaats van dingen uitstellen totdat het ‘perfect is´. We willen allemaal graag een perfecte situatie, voor zoverre die bestaat. Maar soms (of meestal?) kan dat niet en het is beter om letterlijk en figuurlijk onderweg te zijn dan stil te staan.

reikende hand

4. Accepteer hulp

Niet veel verder dan waar het ongeluk gebeurde reden we achter een grote bus. De chauffeurs van deze bussen kennen de wegen als geen ander. Vanwege de eerdergenoemde ontbrekende koplamp hadden we minder goed zicht en mijn vriend besloot achter de bus te blijven hangen. De chauffeur van die bus moet een hele aardige man zijn geweest. Hij heeft ons met verschillende signalen het laatste kleine stukje door de bergen geloodst en toen we er na twee uur voorbij gingen, omdat hij stopte, werden we met vrolijk licht-knipperen en een dikke toeter vaarwel gezegd.

Leerles 4 is daarom voor mij. Accepteer hulp van anderen, maar biedt vooral hulp als iemand dat nodig heeft. Voor de buschauffeur was het weinig extra moeite, terwijl het voor ons een grote hulp was. Het lijkt zo vanzelfsprekend, maar toch denk ik dat we dit in ons dagelijks leven nog te weinig doen. Kleine moeite, groot plezier.

5. Besef wat je wel hebt

Leermoment 5 is een snelle. Het is balen, we gebruiken onze auto – Felux heet ´ie- veel en intensief. De reparatie is duur en komt met het sparen voor een huwelijk van geen kant uit. Maar we zaten de volgende ochtend samen aan het ontbijt. In ons fijne appartement. We hebben een dak, een koelkast, een tv, een goede opleiding en dat maakt ons rijker dan een heel groot gedeelte van de wereldbevolking.

We hebben elkaar en het is goed om vaker te beseffen wat je wél hebt, in plaats van je te focussen op wat je niet goed of niet goed is.

Floor

Over de schrijver
Reactie plaatsen

Phoenix WebsitePhoenix Website