Joosje: De eerste stappen in afkomen van mijn destructieve gewoonten
Joosje: De eerste stappen in afkomen van mijn destructieve gewoonten

Joosje: De eerste stappen in afkomen van mijn destructieve gewoonten

Joosje schreef pas haar eerste artikel over hoe zij vanuit een diep dal van een ernstige eetstoornis opklom naar een kickassleven. Ze neemt je vandaag mee terug naar de onderkant van de berg die ze heeft beklommen het afgelopen jaar.

Weer terug naar augustus 2016

Zoals ik al heb verteld was er geen knop en ook geen sleutel. Ik heb er echt jaren naar gezocht, maar niks gevonden. Ik had mijn dieptepunt bereikt. Een van de ergste dingen van ondergewicht is, naast alle lichamelijke problemen, het niet meer kunnen voelen van vreugde, liefde en blijdschap. Je leeft in je eigen veilige bubbel waarin je niks kan voelen, horen of zien. Maar dat betekent ook geen liefde. Geen geluk. Eenzaamheid. Geen toekomst. En dat brak mijn hart. Ik wist en heb altijd al geweten dat er meer moest zijn dan deze bubbel waarin ik zat. Dat mijn leven niet zo hoefde te blijven. En met dit besef besloot ik ervoor te gaan.

Er moest NU iets gebeuren

Mijn coachingstraject bij Jeanet kon gelukkig vrij snel van start. Ik wilde dit ook echt. Waarom het deze keer anders was dan alle andere keren dat ik hulp had gezocht (en dit was echt vaak en varieerde van de reguliere hulpverlening tot het alternatieve circuit) wist ik in het begin niet zo goed. Later kreeg dit een naam. Commitment. Ik had 100% commitment gegeven op herstel. Echt herstel. Naar een leven dat ik wilde.

Een van de eerste dingen die ik bij Jeanet leerde was over de aanwezigheid van mijn reptielenbrein.

Een brein dat iedereen al vanaf jongs af aan heeft en ervoor zorgt dat je bij gevaarlijke situaties veilig bent.

Doordat ik in mijn leven een flink aantal deuken had opgelopen, maakte dit brein bij mij overuren. Het zorgde nog steeds voor mechanismen waardoor ik dacht dat ik veilig was. En het zorgde er ook voor dat ik bleef waar ik was. Iets anders doen ziet dit brein namelijk ook als gevaar. En daarom waren al mijn pogingen om uit mijn bubbel te komen tot nu toe niet gelukt.

Voor mij was dit een enorme eyeopener. Ik was dus niet gek. Mijn gedrag was te verklaren en het was logisch dat het zo moeilijk was om te veranderen.

 

Het grootste inzicht van mijn leven: Bedenken welk leven ik écht wilde

Vervolgens keken we waar ik nu was. Mijn startpunt. Mijn A. Om van A naar B te komen is beweging nodig. Een weg die afgelegd moet worden. Van Joosje A, mijn reptielenbrein, naar Joosje B, het leven dat ik wilde.

Toch bleek het nog heel lastig om uit te leggen hoe dit leven er dan ook uit zou zien. Waar ik over mijn huidige leven totaal niet nadacht, maar het domweg leefde, had ik geen flauw idee wat ik wel wilde. Dit was echt hogere wiskunde voor me. Maar toen ik hier eenmaal over na ging denken en dit ging opschrijven, werd dit een van de meest grootste inzichten in mijn leven. Te focussen op wat ik wel wilde en dankbaarheid tonen voor alle goede dingen in mijn leven. Nog steeds iets waar ik iedere dag naar probeer te leven en wat voor grote veranderingen heeft gezorgd.

Maar om bij B te komen was een nieuwe innerlijke overtuiging nodig. Een overtuiging die anders was dan het stempel dat ik jarenlang had gekregen, dat ik ziek was en zou blijven. Een stempel dat ik uiteindelijk zelf ook was gaan geloven.

De nieuwe innerlijke overtuiging kwam er en hij hangt nog steeds in de woonkamer.

“Ik ben de meest sterkste vrouw die er is. Ik doe wat ik moet doen om mijn verslaving en dwang zwakker te laten worden.

Ik ben een gezonde en energieke vrouw, moeder en persoon.

Ik doe hier alles voor en overwin mijn angsten.”

 

Natuurlijk speelde voeding en training in het begin ook een grote rol. Mijn lichaam schreeuwde om voeding en stapje voor stapje gingen we voedingsmiddelen toevoegen aan mijn eetlijst.

Ik heb vanaf het begin in overleg met Jeanet gekozen voor deze eetlijsten. Ik had namelijk geen flauw benul hoeveel ik nodig had om aan te komen en kon hier ook niet meer objectief naar kijken. Deze eetlijsten heb ik samen met Jeanet afgestemd op wat ik wilde en kon eten en geleidelijk kwamen hier ook eetuitdagingen bij om zo mijn angsten voor bepaalde voedingsmiddelen te overwinnen en hierin vrijer te worden.

Hoewel ik in het begin stug obsessief door bleef trainen en fietsen kwam er al na een paar weken het punt waarop ik niet meer kon. Mijn lichaam was echt helemaal op. Omdat het noodzakelijk was om zo snel mogelijk aan te komen heeft Jeanet het voorstel gedaan om tijdelijk helemaal te stoppen met sporten. Hoewel dit een enorm zware beslissing was heeft mijn nieuwe innerlijke overtuiging al snel de doorslag gegeven. Ik had 100% commitment op herstel en ik zou alles doen dat nodig was om bij B te komen en stoppen met sporten was hiervoor noodzakelijk. De keus was dus snel gemaakt.

Het werd eerst (veel) zwaarder voor het beter werd

De volgende keer wil ik vertellen over de meest moeilijke maanden in mijn traject met Jeanet. En hoe ik hier als een totaal ander en sterker persoon ben uitgekomen.

Tot dan!

 

 

Over de schrijver
Reactie plaatsen

Phoenix WebsitePhoenix Website