Clean eating, bestaat het wel?
Clean eating, bestaat het wel?
1 juli 2014 

Clean eating, bestaat het wel?

Clean eten is voor niemand slecht. Totdat je obsessief clean gaat eten. Of bang wordt om onclean (…) te eten. Of volledig panikeert en je droomlichaam in rook ziet opgaan omdat je net *shitshitshitttt* witte pasta met saus uit een potje en een raket (halloo snelle koolhydraten, halloo geen-voedingsstoffen, hallooo suiker op een stokje!!!!) hebt gegeten in plaats van bruine rijst met broccoli en koolvis zonder saus.
Clean eten is prima. Maar waar trek je de grens?

Laten we beginnen met de vraag: Wat is clean eten?
Het antwoord: Dat hangt er maar net vanaf aan wie je het vraagt. Of wanneer je het vraagt.

Vroeger waren vetten, eierdooiers en rood vlees heel erg niet-clean en waren granen helemaal je-van-het. Nu zijn vetten juist wel weer goed en is spaarzaam omgaan met eierdooiers niet meer het advies van de dag.
Vragen we het aan Paleo aanhangers dan zijn granen natuurlijk uit den boze, net als toegevoegd suiker, alcohol en zelfs bepaalde groenten.
Terwijl andere mensen juist volop granen zullen aanbevelen vanwege de vele voedingsstoffen.
Anderen zullen zeggen dat alles dat uit een pakje komt en bewerkt is niet clean is (superfoods als rauwe cacao uit verpakking en alle andere superfoods die niet in die staat aan de boom hangen tellen niet, dat is anders).
Clean eating in de bodybuilding is weer een verhaal apart. Veelal wordt zuivel als niet goed beschouwd en fruit wordt vaak beperkt. En alles dat intensief bewerkt is wordt vermeden. Behalve whey, caseïne, pre-workouts en andere producten die flink bewerkt zijn voor ze in die staat in de winkel liggen want die ‘ horen bij de sport’ en dat is ook anders.
Zoals je ziet is ‘clean’ heel erg vaag en is dat voor iedereen anders.

“Clean” zoals de meeste het kennen

Over het algemeen worden producten die weinig tot niet bewerkt zijn en veel voedingsstoffen bevatten, gezien als clean. Puur natuur. Voedsel in de natuurlijke staat. Voeding waar je lichaam echt wat mee kan.
Producten die niet meer in hun natuurlijke staat zijn, worden meestal als niet clean gezien. Bewerkte producten, producten met toevoegingen of producten uit verpakkingen.

Maar daar wordt het verwarrend. Want neem nou whey. Whey is flink bewerkt en is een heel klein onderdeel uit melk dat ontstaat na een ingewikkeld scheidingsproces. Dus niet clean volgens de definities (want: intensief bewerkt en niet meer in natuurlijke staat).
Maar als we kijken naar de hoeveelheid waardevolle voedingsstoffen, de mate waarin het lichaam er wat mee kan, de opname voor het lichaam, het aminozurenprofiel etc. past het juist helemaal binnen ‘clean eating’.
Waar trek je de grens? Of moeilijker nog, hoe bepaal je die grens überhaupt? Moeten we wel verschil gaan maken tussen clean en niet-clean of maken we het onszelf onnodig moeilijk door iets te willen benoemen, dat niet te benoemen is?

Clean eten voor een beter lichaam?

Het maakt je lichaamssamenstelling niet uit of jij je koolhydraten haalt uit rijst met groente of uit een broodje hagelslag. Koolhydraten zijn koolhydraten.
Het maakt voor je shape niets uit of je nou 1 kilo rijst per dag eet of je koolhydraten uit koekjes haalt. Als jij je aan je benodigde macro’s houdt, kun je je doelen behalen met of zonder obsessief ‘clean’ eten.

Wanneer jij je maaltijdje klaarmaakt, of uit je tuppeware bakje lepelt nadat je hem 4 dagen geleden samen met de 6 andere porties in de koelkast had gezet tijdens je wekelijkse mealprep, is je lichaam niet selectief. Je cellen denken niet “hey jonge, wat doe je man, ik wilde cleane koolhydraten, rijst ofzo, of groente.. Geen koekjes..”. Dat zal je cellen nogal wat kunnen schelen. Als jij koolhydraten binnen krijgt, krijg je koolhydraten binnen. Voor je shape maakt het soort bron van voedingsstoffen niet uit.

Voor je lichaam is er geen ‘clean’ en ‘niet clean’. Voor je lichaam zijn er enkel voedingsstoffen. Eiwitten, vetten, koolhydraten, vitaminen, mineralen, etc. En de bronnen die we tegenwoordig onder ‘clean’ schalen bevatten over het algemeen (veel) meer vitaminen en mineralen dus in dat opzicht zijn ze waardevoller voor je lichaam. Er is dan ook echt helemaal niks mis met zo puur en natuurlijk mogelijk willen eten, het is voedzaam, gezond en zinvol voor je gezondheid.  Maar obsessief clean eten omdat je bang bent dat je alleen blokjes gaat zien als je rijst en groente eet en je er van overtuigd bent dat je blokjes verdwijnen als je fruit en zuivel gaat toevoegen, is onnodig. En in paniek raken omdat je een keertje iets uit een verpakking hebt gegeten is mentaal vele malen ongezonder dan dat het ooit zal gaan zijn voor je lichaam.

Clean eten, bestaat het wel?

Als er van één ding ontelbaar veel definities zijn die totaal uiteenlopen, denk ik dat we kunnen concluderen dat er geen goede definitie is. Clean eten is daar in mijn ogen een voorbeeld van.
Gezond, natuurlijk, voedingsstofrijk eten is gewoon gezond en verstandig. Waarom moet je je eetpatroon nou persé ‘clean’ noemen? Is ‘gezond’ niet meer hip genoeg? En hoezo ga je moeilijk doen en een scheidslijn trekken tussen bepaalde producten die wel en niet ‘clean’ zijn? Je kunt toch ook gewoon ‘gezond en verstandig’ eten, zoals je opa en oma vroeger? (Tenzij die net als de mijne alles bakten in een 12 centimeter dikke laag vet natuurlijk, dan is het geen goed voorbeeld.)

Als zuivel voor jou in een gezond eetpatroon past, eet je zuivel. Als voor jou granen niet in een gezond eetpatroon horen, eet je ze niet. Er is geen manier van eten perfect. Gebruik je gezonde verstand, houd je macro’s goed in de gaten als je bepaalde doelen hebt en houd het bij je persoonlijke voorkeur.

Als iemand er naar streeft om 100% gezond, onbewerkt, geraffineerdesuiker-vrij en biologisch te eten, is dat helemaal goed. Zelfs al eet je paardenbloemen uit het bos (mijn andere opa en oma. Dat is weer een ander verhaal). Niks mis mee, zo lang jij je er goed bij voelt. Maar wanneer je er naar streeft om 100% gezond te eten maar constant in gevecht bent en je er niet goed bij voelt, durf dan de stap te zetten naar iets minder obsessief.
Want het enige dat bij alle uiteenlopende definities van ‘clean’ niet genoemd wordt, maar wel een veel voorkomende overeenkomst is, is het obsessief volgen van de ‘clean eating regels’ en er absoluut niet van durven of willen afwijken. En dat is waar je naar mijn idee de grens moet trekken. Want iets waar niet eens een goede definitie van is, is een obsessie niet waard.

Over de schrijver

Door

m.

op 2 July 2014

Een zeer goed en genuanceerd artikel Jeanet, top! liefs M.

Door

Saartje

op 20 November 2014

Wow wat een ontzettend goed artikel! Vooral de laatste zin.....maar het hele stuk is informatief, verhelderend en voor mij misschien wel precies op een het juiste moment (als je het aan mn man zou vragen;-))

Door

Martin

op 20 November 2014

Wat fijn dat je voorouders zo verschillend waren. Je kunt ze bijna in elk verhaal als voorbeeld gebruiken. Goed verhaal ook te begrijpen voor een niet krachtsporter.

Door

jeanetwolf

op 20 November 2014

Haha ja dat sowieso! En dank je XxX

Reactie plaatsen

Phoenix WebsitePhoenix Website